fbpx
Artlevensplek

Vanaf je eigen levensplek ga je vrij je eigen weg

“Wat ik ook doe, het is niet goed genoeg …”

Wat ze ook doet, hoezeer ze ook haar best doet, Lieke heeft voortdurend het gevoel dat het niet goed genoeg is. Ze ervaart een onzekerheid die haar op een ongezonde manier voortdrijft, waardoor ze zichzelf voortdurend overvraagt.

Verborgen belemmeringen

Als ik haar vraag wat ze graag zou willen, zegt ze dat ze ‘de dingen graag een andere plek wil geven’. Ze verlangt naar rust en vrijheid. 

Lieke geeft aan dat ze niet echt de vinger kan leggen op haar onzekerheid. Het lukt maar niet om er zelf stappen in te zetten. Dan kan het zo zijn dat de wortel van haar probleem op een systemische laag ligt: de laag van de verborgen belemmeringen.

Vanuit het systemisch perspectief kijken we of persoonlijke problemen hun oorsprong vinden in het familiesysteem. Onze overtuigingen, emoties en gedragspatronen worden namelijk niet alleen gevormd vanaf onze geboorte, maar worden vaak van generatie op generatie doorgegeven.

In een familiesysteem werken bepaalde wetmatigheden. Ieder lid heeft een eigen plek, er is sprake van een natuurlijke ordening en een uitwisseling in geven en ontvangen. 

Als deze in wetmatigheden in balans zijn, gaat het goed met ons. Als deze wetmatigheden om wat voor redenen dan ook geschonden worden, leidt dit tot terugkerende patronen die ons beïnvloeden. 

Met behulp van een opstelling kunnen de verborgen dynamieken en patronen in families zichtbaar gemaakt worden.

 

De opstelling

In het gezin van Lieke werden vijf kinderen geboren, van wie er twee zijn overleden; het tweelingzusje van Lieke en het op één na jongste broertje. Ik laat haar het gezin opstellen door middel van poppetjes.

In de opstelling staan drie kinderen tegenover hun ouders: Lieke, haar oudere broer en haar jongere zusje. Lieke heeft het poppetje voor zichzelf op de plek gezet van het oudste kind. Ze staat daarmee -als tweede kind- niet op haar eigen plek. De twee overleden kinderen staan bij de moeder. Het valt me op dat de blik van Lieke strak op haar moeder gericht is: dit kan wijzen op een onbewuste binding met haar moeder. We onderzoeken welke beweging tot meer ontspanning en energie leidt. Als Lieke haar poppetje op haar eigen plek in de kinderrij neerzet, kan ze zichzelf weer als ‘de kleine’ ervaren en haar moeder weer als ‘de grote’ zien.

Dan blijkt dat Lieke het beeld innerlijk nog niet helemaal kan toelaten. Haar ogen zijn nu onafgebroken op haar overleden broertje en zusje gericht, die vlak voor de moeder staan.

Ik reik haar een aantal zinnen aan die ze op zich in kan laten werken. Wanneer de kleintjes naar haar uitspreken “het was ons lot om te sterven” en “leef je eigen leven”, raakt haar dit heel diep.

De juiste zinnen resoneren in haar ziel. Even later kan ze met het beeld instemmen en zegt ze “ik weet nu dat ik mijn eigen leven mag leiden”. Ze slaakt een diepe zucht … 

Alleen je eigen rugzak dragen

Een belangrijk systemisch uitgangspunt is dat ieder mens in staat is om zijn of haar eigen rugzak te dragen. Ook al is het soms een zware rugzak. Als je echter naast je eigen rugzak óók iets voor een ander familielid gaat dragen, kan het teveel worden.

De kans bestaat dan dat jij op jouw beurt weer een deel van jouw last doorgeeft. Op deze manier ontstaat een patroon, waarbij van generatie op generatie iets wordt doorgegeven, bijvoorbeeld iets dragen voor een ander.

“Men hoeft de wereld niet te begrijpen. 
Men moet alleen zijn plaats erin weten te vinden”.

~Albert Einstein

Vanaf je eigen levensplek ga je vrij je eigen weg. 

Iedere plek in het systeem heeft een eigen rol, met daarbij passende taken.

  • Een ouder heeft de ouderrol, met de taak om vader of moeder te zijn. 
  • Een kind heeft een eigen plek als eerste, tweede, derde kind, et cetera, met de taak om kind te zijn. 

Als kind zijn we geneigd om te gaan ‘helpen’ en daarmee de eigen plek te verlaten. Eenmaal volwassen, staan we vaak onbewust niet op onze eigen plek, waardoor we problemen kunnen ervaren op verschillende vlakken.

Misschien herken je wel het verlangen om ‘in je kracht te staan’, ‘dichter bij jezelf te komen’, ‘mijn eigen ding te doen’ of ‘de dingen een plek te geven’. Dit kun je zien als uitingen van het innerlijk zoeken naar de eigen plek. 

Het opnieuw leren kennen en innemen van onze levensplek zorgt ervoor dat levensenergie weer kan stromen. Als we ons losgemaakt hebben van verstrikkingen, zijn we verbonden en vrij om onze eigen weg te gaan.

Zou je zelf willen ervaren wat een opstelling voor je kan doen?

Neem vrijblijvend contact met me op of maak een afspraak via 06 414 69 035. 

Deel dit bericht

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on print
Share on email
Share on whatsapp
Sluit Menu